Niezależnie od patogenu choroba ma podobne objawy, mechanizm występowania i taktykę leczenia. Grzybica stóp jest chorobą powszechną i zaraźliwą. Charakteryzuje się dużą częstotliwością występowania w przypadku współistniejących stanów i chorób, na przykład ognisk przewlekłego zapalenia, chorób endokrynologicznych, obniżonej odporności i innych chorób. Z reguły choroba ma charakter przewlekły z zaostrzeniami w lecie i osłabieniem procesu (remisją) zimą.
Objawy grzybic
- Zmiana koloru
- Zapalenie
- Pojawienie się plam
- Erozja
- Deformacja i pogrubienie
![oznaki grzybic](/images/artykuły/96/oznaki%20grzybic.jpg)
Rodzaje grzybiczych chorób stóp
W zależności od tego, jakie rodzaje grzybów powodują chorobę, grzybice stóp dzielimy na:
Grzyby drożdżopodobne: wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida.
Grzyby pleśniowe: wywoływane przez grzyby Scytalidium spp. , Onychocola canadensis, Scopulariopsis brevicaulis, Aspergillus, Fusarium, Alternaria, Penicillium.
Grzybica skóry: wywoływana przez dermatomycetes z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton. Grzyby tego gatunku do funkcjonowania wymagają keratyny, która jest bogata w warstwę rogową skóry, paznokci i włosów. Do grupy grzybic skóry z dominującym uszkodzeniem paznokci zalicza się rubrofitozę (czynnikiem sprawczym jestTrichophyton rubrum) i stopa sportowca (czynnik sprawczy - Trichophyton interdigitale). Trichophyton rubrum odpowiada za około 80-90% przypadków stopy sportowca.
Grzybice mieszane: wywoływane przez kilka rodzajów grzybów jednocześnie.
Poniżej szczegółowo opisano każdy rodzaj grzybicy.
Grzyby drożdżopodobne
Ostatnio powszechne stały się grzybice stóp wywołane przez grzyby z rodzaju Candida. Zakłada się, że wynika to z powszechnego stosowania różnych leków, których działanie wiąże się z interakcją z układem odpornościowym.
Dermatomykozy
Stopa sportowca jest chorobą przewlekłą, zlokalizowaną na skórze łuków i fałdów międzypalcowych stóp, z częstym uszkodzeniem płytek paznokciowych.
Grzyby pleśniowe
Grzybice pleśniowe występują głównie w krajach, w których tradycyjnie chodzi się boso (kraje wschodnie, subtropikalne i tropikalne). W regionach o klimacie umiarkowanym ten typ grzybicy występuje również, ale z reguły u pacjentów z niedoborami odporności oraz u osób często mających kontakt z glebą i roślinami.
Formy grzybicy stóp
Istnieje kilka postaci grzybicy:
płaskonabłonkowy
Charakteryzuje się złuszczaniem skóry na łukach stóp, ewentualnie rozprzestrzenianiem się na powierzchnię palców. Mogą również pojawić się obszary zgrubienia skóry i złuszczania blaszkowego.
Międzywyprzeniowe
Podobne do wysypki pieluszkowej międzypalcowej. Proces zapalny jest zwykle zlokalizowany między palcem trzecim i czwartym. Warstwa rogowa naskórka mięknie, staje się luźna i łuszczy się. Pojawiają się pęknięcia i białawy nalot. Zaczyna się swędzenie i pieczenie. Możliwe jest dodanie pyokokowej (infekcji krostkowej) i flory drożdżowej, wówczas dotknięte obszary pokrywają się ropno-krwawymi strupami.
Dyshydrotyczny
Charakteryzuje się występowaniem na bocznej powierzchni stóp oraz na stykających się z nią powierzchniach palców pęcherzyków wypełnionych klarownym płynem i pokrytych grubą warstwą rogową naskórka. Ziarna sago (pęcherzyki) mogą być pojedyncze lub łączyć się w wielokomorowe pęcherzyki. Gdy piokoki łączą się, zawartość pęcherzyków staje się mętna, następnie otwierają się i tworzą się nadżerki, pokryte ropno-krwotocznymi strupami. Niektórzy pacjenci zauważają zapalenie węzłów chłonnych i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia.
U 2/3 pacjentów z międzywyprzeniowymi i dyshydrotycznymi postaciami epidermofitozy obserwuje się mycids (wysypkę alergiczną).
Oczywiście identyfikacja klinicznych postaci epidermofitozy jest warunkowa, ponieważ często występuje ich kombinacja, jedna forma może przekształcić się w drugą. Wszystko zależy od reakcji organizmu, aktywności fizycznej i metod leczenia pacjenta.
Ponadto w przypadku grzybicy stóp często dotknięte są paznokcie, głównie na pierwszym i piątym palcu. Płytka paznokcia nabiera żółtawych plam lub pasków, powierzchnia staje się matowa i nierówna, a pod paznokciem zaczyna pojawiać się zrogowaciały zgrubienie, co w konsekwencji prowadzi do zniszczenia płytki paznokcia.
Oglądając odpowiedni film w Internecie, możesz dowiedzieć się, że grzyb stóp może być spowodowany różnymi czynnikami, a aby wybrać taktykę leczenia tej choroby, konieczne jest określenie rodzaju grzyba i ustalenie przyczyny jego pojawienia się.
Przyczyny grzybicy stóp
Głównymi przyczynami grzybicy stóp są:
- Nadmierna potliwość lub odwrotnie, zwiększona suchość i łuszczenie się stóp. Procesy te zakłócają funkcję ochronną komórek skóry.
- Cechy anatomiczne: wąskie przestrzenie między palcami i ich deformacja, płaskostopie.
- Problemy z termoregulacją (utrzymaniem określonej temperatury ciała) i mikrokrążeniem (transportem płynów biologicznych).
- Rany, urazy naruszające integralność skóry. W wyniku tych urazów często dochodzi do infekcji.
- Obecność chorób obniżających odporność lub prowadzących do zaburzeń metabolicznych (na przykład endokrynopatie, choroby krwi, onkologia itp. ).
- Przyjmowanie niektórych leków (przeciwbakteryjnych, cytostatycznych, kortykosteroidów).
Często infekcje grzybicze stóp łączą się z wysypką krostkową, dlatego przyjmuje się założenia dotyczące związku między nimi: dzięki piokokom dermatofity wnikają głęboko w tkankę podskórną, a długotrwałe grzybice z powodu powstawania pęknięć, zadrapań i nadżerek przyczyniają się na zwiększoną podatność na infekcje.
Często w przypadku grzyba stóp występuje infekcja wirusowa. Na przykład czynnik wywołujący rubromykozę aktywuje wirusy brodawczaka i wirusy opryszczki. Przejawia się to wzrostem stężenia wirusów na powierzchni komórek zakażonych grzybami.
Źródłem rozprzestrzeniania się choroby są osoby cierpiące na grzybicę: podczas procesu złuszczania odrywają się płatki skóry zawierające patogeny infekcji grzybiczej. Te zainfekowane łuski często lądują na podłodze i sprzęcie w basenach, łaźniach, a także na instrumentach do pedicure.
Ciekawostką jest to, że grzyby są bardzo odporne i można je przechowywać w źródłach termalnych, wodzie chlorowanej i ozonowanej przez 12-18 dni. Woda o dużej zawartości soli lub siarkowodoru jest szkodliwa dla grzybów.
Musimy więc pamiętać, że ogólne mechanizmy przyczyniające się do rozwoju grzybicy stóp wynikają z naruszenia naturalnej odporności organizmu, zmian w procesach odpornościowych i metabolicznych.
Diagnostyka grzybicy stóp
Diagnostyka grzybicy stóp obejmuje:
- Ocena skarg pacjentów i obecność chorób przewlekłych.
- Badanie mikroskopowe dotkniętych cząstek skóry i paznokci.
- Wysiew kulturowy polega na umieszczeniu patogennych mikroorganizmów w pożywce w celu ich rozmnażania i późniejszej dokładnej identyfikacji, a także oceny działania leków przeciwgrzybiczych i określenia wrażliwości grzybów na nie.
Aby właściwie dobrać terapię, ważne jest ustalenie, czy zmiany na skórze stóp mają charakter infekcji grzybiczej, czy też wyprysku dyshydrotycznego, rogowacenia skóry, łuszczycy i innych chorób skóry.
Leki przeciwgrzybicze, środki, środki przeciwgrzybicze
Leki przeciwgrzybicze: klasyfikacja i rodzaje postaci dawkowania. Metody stosowania środków przeciwgrzybiczych.
Leczenie grzybicy stóp
Leczenie grzybicy stóp należy prowadzić kompleksowo, ważne jest nie tylko zahamowanie namnażania się patogennych mikroorganizmów i wyeliminowanie objawów, ale także zniszczenie patogenów i wyeliminowanie przyczyny ich występowania (zwiększenie odporności, natychmiastowe leczenie małych ran na stopach, itp. ). Konieczne jest leczenie chorób współistniejących, które powodują rozwój infekcji grzybiczych.
Ponadto u niektórych osób mogą wystąpić reakcje alergiczne na niektóre grzyby (takie jak mykids). W takich przypadkach mogą być potrzebne leki przeciwhistaminowe (przeciwalergiczne).
W leczeniu grzybic z reguły stosuje się preparaty miejscowe, czyli takie, które nakłada się bezpośrednio na dotknięty obszar skóry. Produkty takie produkowane są w postaci maści, kremów, sprayów, roztworów i lakierów (do paznokci).
W zależności od mechanizmu działania, środki przeciwgrzybicze mogą działać grzybostatycznie, hamować wzrost i rozmnażanie grzybów lub działać grzybobójczo i sprzyjać śmierci grzybów.
Ponieważ grzybicę stóp najczęściej wywołuje mieszana flora grzybicza, najskuteczniejsze jest stosowanie środków o szerokim spektrum działania. Należą do nich leki, które mają własne działanie przeciwzapalne i przeciwświądowe.
Zastosowanie produktów specjalnego przeznaczenia w leczeniu grzybicy stóp
Nowoczesne leki przeciwgrzybicze są wysoce skuteczne przeciwko patogennym grzybom z rodzaju Candida, dermatofitom (Trichophyton, Microsporum) i innym czynnikom wywołującym infekcje skóry, gram-dodatnim szczepom gronkowców i paciorkowców. Blokują wzrost i rozmnażanie grzybów (działanie grzybostatyczne), niszczą grzyby (działanie grzybobójcze), stosowane w dawkach terapeutycznych, działają przeciwzapalnie i przeciwświądowo